Z powodu picia podlego piwa by DEBSKI EUGIENIUSZ

Author:DEBSKI EUGIENIUSZ [DEBSKI EUGIENIUSZ]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-11-09T09:11:26.600000+00:00

–Parów już jest blisko, nie będziesz potrzebował konia.

Odsunął się dalej od szlaku oygrafy, sprawdził dłonią kępę trawy czy nie jest wilgotna, usiadł na niej, a potem ułożył się. Człowiek podszedł bliżej, przykucnął. Zdawało mu się, że czuje na języku smak tego czegoś, co tak śmierdziało i wtedy

szybko wciągał powietrze przez nos, a potem tłumiąc łzy wracał do oddychania ustami.

–Parów? – powiedział. – Co to jest? Czy to z jego powodu pojawia się ten stwór, bo nie widziałem wcześniej… – przerwał i zamyślił się. – Ciekawe – skąd wiem, że nie widziałem jej wcześniej?

Popatrzył na trauta, w jego wzroku Lass znalazł prośbę i ponaglenie.

–Myślę, że twój kaptur słabnie – powiedział. – Zresztą jesteśmy ak blisko parowu, że nie masz innego wyjścia…

–Dużo wiesz – zatoczył ręką koło – o tym wszystkim?

Traut wzruszył ramionami. Nie odpowiedział. Wyciągnął szyję i przyjrzał się oygrafie. Tępy łeb dotarł już do drugiej strony drogi i wbił się w las. Trzask nasilił się, ucichł, gdy łeb zamarł czekając na resztę odwłoka, potem wzmógł się znowu i ścichł, gdy oddalił się od trauta i człowieka. Zostali sami z odmienionym krajobrazem przeciętym ogromną śmierdzącą rurą biegnącą nie wiadomo skąd i nie wiadomo dokąd. Bosse usiadł również, przemierzył spojrzeniem całą przegrodę i nagle powiedział stanowczo:

–Albo mi powiesz co wiesz o Parowie, albo się rozstajemy. Jeśli coś ukrywasz nie chcę cię mieć za towarzysza!

Wbił spojrzenie w pyszczek skwira i czekał. Lass odpowiedział długim uważnym spojrzeniem, jego błony łuskowe na moment zetknęły się ze sobą w połowie wypukłych gałek ocznych, potem na moment wysunął się brzeg drugiej błony, mętno-błękitnej. Obaj czekali: Bosse na wyznanie trauta, Lass chyba na jakieś łagodniejsze słowa, ale nie padły. W końcu skwir westchnął.

–Każdy czar pozostawia po sobie ślad, żeby nie szukać daleko można powiedzieć, że zostaje po nim łuska, otoczka, skórka, może szkielecik?… Czasem jakiś czar całkowicie się kończy, albo jest stworzony przez jakiegoś potężnego maga tylko na jeden raz; wtedy zostaje po takim czarze, nie po magu, jądro, to coś, z czego został wywołany. – Małe ręce pokazały kulę, otoczyły ją okrągłymi ruchami dłoni. – I to wszystko, te resztki, łupiny, otoczki, pestki spływają do Parowu. Czy tyle chciałeś wiedzieć?

–Nie, ale widzę, że pytanie ciebie, co ja tu robię…

–Ty tu jesteś, bo masz wejść do Parowu, to oczywiste – przerwał skwir.

Bosse zamarł z otwartymi ustami. Siedział tak chwilę, potem potrząsnął głową.

–A… A to skąd wiesz?

–To proste – żaden człowiek nie przedostanie się tu, jeśli nie kieruje się do Parowu. I to nie z własnej woli. To nie jest zwykła odległa kraina za dwoma górami, trzema pustyniami, czteroma morzami. – Zobaczył, że Bosse marszczy czoło. Dodał: – Nie męcz się, przypomnisz sobie kiedy będzie trzeba, ani mgnienie oka wcześniej, ani pół mgnienia później.

Zawahał się, chciał coś jeszcze powiedzieć, ale zmilczał, a człowiek postanowił nie

pytać, w obawie, że odpowiedź nie będzie przyjemna. Włożył do ust ostatni kawałek sera, wstał z zamyślonym wyrazem twarzy, długo i bez potrzeby otrzepywał ręce o spodnie, poprawił kaftan. Jego wzrok przyciągnęła jakaś iglasta gałąź przyklejona do kokona, ale zsuwająca się teraz po obłym boku, bezgłośnie przejechała cały bok i zaszurgotawszy upadła na trawę.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.